Glenn Doman przedstawia cz.2

Druga część z serii filmów przedstawiających Instytut IAHP, w której Glenn Doman między innymi zwraca uwagę na mity panujące we współczesnym świecie powodujące zamieszanie wśród Mam chcących jak najlepiej wychować swoje Dzieci.

Zauważcie też, że jako jeden z bardzo niewielu ludzi na świecie otwarcie mówi o źródłach swoich inspiracji i o innych zespołach naukowców pracujących nad tymi samymi sprawami. Najczęściej uważamy, że to konkurencja. Kiedy jednak spojrzymy na świat oczami Dziecka walka z „konkurencją” traci całkowicie sens. W tym filmie jest to zespół Krech, Rosenzweig i Diamond z Berkeley. Doman mówi o nich „jeden z najlepszych zespołów świata” i podobnie jak w przypadku spotkania z Shinichi Suzuki w Matsumoto w Japoni opisuje spotkanie: „Kiedy w końcu spotkaliśmy się wpadliśmy sobie w objęcia”. O Suzuki Doman pisze w książce „Jak pomnożyć inteligencję Twojego Dziecka”, że kiedy się spotkali rozmawiali z sobą jakby się znali od dziesięcioleci. Chciałbym, żebyśmy wszyscy zjednoczyli siły i zapomnieli o wszystkim oprócz Dzieci. Domanowi z pewnością się to udało. Oczywiście, że miał przeciwników. Dzisiaj też ma. Ale chyba nie marnował na nich czasu.

Pod video jak zwykle tekst z filmu a na koniec parę linków z artykułami o osobach wspomnianych w filmie przez Domana.

Ze wszystkich mitów świata najgorsze są te dotyczące Matek. Niektóre z nich mogą wydawać się śmieszne. Ale problem polega na tym, że wśród profesjonalistów istnieje ciche założenie i niepisane prawo, które mówi, że wszystkie Matki to idiotki i że na niczym się nie znają. Smutne jest to, że Matki wiedzą więcej o swoich Dzieciach niż ktokolwiek na świecie. To naprawdę niebezpieczne, że my – profesjonaliści straszymy Matki przed używaniem ich własnego instynktu. Matka czyta artykuł w czasopiśmie napisany przez jakiegoś magistra a często nawet tylko licencjata, który twierdzi, że tylko pasem można nauczyć dyscypliny i że należy Dziecko bić raz w tygodniu obojętnie czy na to zasłużyło czy nie. I Matka myśli sobie, że to chyba nieprawda ale jestem tylko Matką. Potem czyta inny artykuł, który mówi: Nie waż się podnieść palca na swoje Dziecko albo wyrośnie na łobuza. I Matka myśli, że to też nie może być prawda ale w końcu jest tylko Matką.

Myślę sobie, że za każdym razem kiedy Matka zastanawia się, czy dobrze byłoby nakrzyczeć na Dziecko czy podnieść je i przytulić i jedną z tych rzeczy robi – na 99% ma rację. A my profesjonaliści w żadnym temacie nie mamy racji w 99% przypadków.

Czy zauważyliście, że Matki bez jakiejkolwiek pomocy pomogły nam przetrwać od czasów prehistorycznych – miliony lat temu, do czasów współczesnych. A jeszcze dwieście lat temu nie było na świecie żadnego pediatry czy położnej, żadnego neurologa dziecięcego. I Matki zrobiły to same. Z doskonałym skutkiem! Oto jesteśmy!

Profesjonalne macierzyństwo jest najstarszym zawodem świata. Nie to drugie co myślicie. Niektórzy ludzie mówią o nas (i nie jest to w ich zamyśle komplement) „Wszystko co ci ludzie robią to zbliżanie do siebie Matek i ich Dzieci”. Patrząc z wieloletniej perspektywy robimy co innego. Ale muszę powiedzieć, że jeżeli pewnego dnia ktoś napisze na moim nagrobku „Zbliżał do siebie Matki i Dzieci” to będę spoczywał w pokoju.

[Hilary Lee i jej 3letnia córka]
[Matka czyta nazwy zwierząt po japońsku a córka wybiera je i przenosi]
Nie ‚saru’. ‚Inu’
Która?
[hau hau]
To jest ‚saru’

Są w programie tego kursu pewne proste stwierdzenia, które, jeżeli je naprawdę zrozumiecie, są warte wiele, wiele więcej niż jego cena. Jedno z takich twierdzeń to „Funkcja określa strukturę”
Kolejne to: „Mózg rośnie jeżeli jest używany”. Wszyscy to rozumiemy kiedy mowa o mięśniach. W kontekście fizycznym jest to oczywiste. Każdy z nas wie, że jeżeli ja będę wielokrotnie podnosił ciężar 25 kg to urosną mi duże bicepsy. A jeżeli ty będziesz wielokrotnie podnosił ciężar 50 kg to urosną ci jeszcze większe bicepsy. Będziesz miał wtedy nade mną podwójną przewagę. Po pierwsze, możesz podnieść dwa razy więcej ode mnie. Po drugie, jeżeli obydwoje będziemy chcieli podnieść dodatkowe 25 kg to ja będę musiał podwoić swoje zdolności a ty nie.

Neurofizjolodzy wiedzą o tym już od dawna. Na przykład: Jednym z najwspanialszych zespołów, dawno, dawno temu, 30 – 35 lat temu, na Uniwersytecie w Berkeley, byli D. Krech, M. Rosenzweig i M. Diamond. Oto co zrobili. Było to bardzo rozsądne posunięcie. Badali dwie grupy szczurów. W rzeczywistości wybrali do badań grupę szczurów i podzielili ją na dwie mniejsze. Szczury z jednego miotu. Jeden z miotu do pierwszej grupy, kolejny z miotu do drugiej grupy. Jedna była grupą badaną a druga grupą kontrolną. Jedna z grup szczurów była trzymana w ograniczonym środowisku. Z bardzo niewielką ilością bodźców wzrokowych, słuchowych, dotykowych, smakowych i węchowych. Takich mamy pięć ścieżek prowadzących do mózgu. Całymi dniami w ciemności i ciszy. Druga grupa szczurów, siostry i bracia tych pierwszych, były trzymane w warunkach bogatych w bodźce. Z mnóstwem okazji do widzenia, słyszenia, dotykania, smakowania i wąchania. Po bardzo krótkim czasie, w bardzo młodym wieku, zbadano inteligencję wszystkich szczurów. Były one wstawiane do labiryntów z jedzeniem na drugim końcu ścieżki. Te szczury, które trzymane były w środowisku pozbawionym bodźców nie były inteligentne. Miały ogromne trudności ze znalezieniem pożywienia. Ich małe siostry i bracia, które chowane były w środowisku bogatym w bodźce znajdowały pożywienie bardzo, bardzo szybko. Potem zbadano mózgi tych szczurów. Szczury trzymane w środowisku względnie ubogim miały małe, głupie i nierozwinięte mózgi. Ich rodzeństwo trzymane w warunkach bogatych w bodźce miały duże, bardzo inteligentne i bardzo sprawnie działające mózgi.

Wiecie, nauka nie zawsze jest mądra a mądrość nie zawsze jest naukowa. David Krech – prawdziwy naukowiec, powiedział: ‚Byłoby to naukowo nieuzasadnione zakładać, że to co jest prawdą w odniesieniu do szczurów jest również prawdą w odniesieniu do ludzi.’ Racja – z naukowego punktu widzenia. Potem powiedział coś bardzo mądrego: ‚Ale byłoby społecznym przestępstwem zakładać, że jest to nieprawda w odniesieniu do ludzi.’ Mamy pięć ścieżek neuronowych do ludzkiego mózgu. Możemy widzieć, słyszeć, dotykać, smakować i wąchać. Podczas pierwszych sześciu lat życia mózg ludzki rośnie w zawrotnym tempie. Małe Dziecko przyswaja informacje szybciej niż w jakimkolwiek innym okresie życia. I im jest starsze tym przyswaja informacje wolniej. Te informacje, przechodzące przez 5 neuro-ścieżek, dosłownie i fizycznie powodują wzrost mózgu. I tu David Krech i jego zespół stanęli przed wyzwaniem. Nie mogli w swoich doświadczeniach zamienić szczurów na dzieci, żeby przekonać się czy to co jest prawdą w odniesieniu do szczurów jest również prawdą w odniesieniu do ludzi. My też stanęliśmy przed problemem. Nie mogliśmy mózgów naszych dzieci, które rozwijały się w ogromnym tempie, pokroić i przyjrzeć im się.

W końcu spotkaliśmy się. Te dwie grupy spotkały się i padły sobie w objęcia. Wszystko czego oni nie mogli udowodnić – my mogliśmy. I wszystko czego my nie mogliśmy udowodnić – oni mogli. Mózg rośnie od używania a im jest się młodszym tym rośnie szybciej.

[Ruth Allman i jej syn Joshua, lat 1]
Dziecko pochłonie wszystko. Jeśli czegoś chce, po prostu mu to daj. Jeśli ty czegoś chcesz się nauczyć, jeśli lubisz jakiś temat, Dziecko też będzie szczęśliwe mogąc uczyć się tego. A jeśli Dziecko nie jest na coś gotowe to nie dawaj mu tego. Jeśli jest gotowe … Musisz podążać za zachowaniem Dziecka. I zwyczajnie bądź szczęśliwa.

Źródło: kanał iahpvideos na YouTube
Tłumaczenie: Krzysztof Kwiecień/Zabawna Nauka

I na koniec parę linków wyjaśniających kto jest kto i jak prace Domana mają się do osiągnięć ludzkości.

Krótka ale treściwa notka o Krech’u na Wikipedii

Skrót artykułu w The New York Times – Dawid Krech (cały artykuł płatny)

Notka o Krech’u z California Digital Library: David Krech, Psychology: Berkeley

Mark Rosenzweig – UC Berkeley pioneer in brain plasticity research – artykuł w Los Angeles Times w dziale Health

David Krech: 1909-1977 – American Journal of Psychology, Dec 1978, Vol.91, No.4, pp.731-734 (cały artykuł dostępny po zalogowaniu)

Do zobaczenia w trzeciej części.

One thought on “Glenn Doman przedstawia cz.2

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *